ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 09/01/2008

Ελληνες «παντρεμένοι» με το κινητό τους

Του ΝΙΚΟΥ ΜΟΥΜΟΥΡΗ

Δεν ανακυκλώνω, δεν ανακυκλώνω, λένε οι Ελληνες, που φαίνεται πως προτιμούν να στείλουν το παλιό τους κινητό τηλέφωνο στον κάδο του δρόμου, παρά να το αφήσουν στα ειδικά σημεία συλλογής που διαθέτουν οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας.

Οι ώς τώρα επιδόσεις μας και στον τομέα της ανακύκλωσης των κινητών και των αξεσουάρ τους (φορτιστές, ακουστικά handsfree, κ.τ.λ.) είναι απογοητευτικές. Την τελευταία τετραετία διατέθηκαν στην Ελλάδα τουλάχιστον 10 εκατ. συσκευές, οι οποίες αντικαθίστανται από τους κατόχους τους σε 18 μήνες κατά μέσο όρο, γεγονός που δημιουργεί έναν τεράστιο όγκο αποβλήτων νέας τεχνολογίας.

Το τι φτάνει όμως στον φορέα διαχείρισης είναι άλλο θέμα. Είναι ζήτημα αν τα τελευταία 4 χρόνια πήραν τον δρόμο της ανακύκλωσης περισσότερα από 100.000 προϊόντα κινητής τηλεφωνίας. Φαίνεται, λοιπόν, πως αναπτύσσουμε μια... συναισθηματική σχέση με κάθε κινητό μας τηλέφωνο και δεν το αποχωριζόμαστε ακόμα και αν αυτό δεν λειτουργεί πια.

Οι πρώτες ενέργειες για την ανακύκλωση των -όχι και τόσο αθώων περιβαλλοντικά- κινητών και των αξεσουάρ τους έγιναν στη χώρα μας από τη Vodafone το 2003, στο πλαίσιο ενός προγράμματος που λειτουργούσε η μητρική εταιρεία. Οι συσκευές συγκεντρώνονταν στα καταστήματα και ακολούθως έπαιρναν τον δρόμο για μια εταιρεία στο εξωτερικό, όπου γινόταν η ανακύκλωση. Από το τέλος του 2005 και με τη λειτουργία της «Ανακύκλωση Α.Ε.», στον χορό μπήκαν σταδιακά και οι άλλες δύο μεγάλες εταιρείες (Cosmote και Wind) που επίσης εγκατέστησαν κάδους συλλογής στα καταστήματά τους.

Ωστόσο, παρά την εκπαίδευση του προσωπικού, αλλά και την ενημέρωση των καταναλωτών, κάθε άλλο παρά για επιτυχία μπορούμε να μιλάμε. Στο δίκτυο καταστημάτων μιας εταιρείας συγκεντρώθηκαν το 2007 μόλις 12.000 προϊόντα. «Οι τεχνικοί μας στα καταστήματα προτείνουν στον πελάτη την ανακύκλωση, όταν το κόστος επισκευής του τηλεφώνου είναι ασύμφορο. Ομως υπάρχει δυσπιστία, ορισμένοι πιστεύουν πως θέλουμε το παλιό τους τηλέφωνο για να το... πουλήσουμε. Αλλοι, πάλι, φεύγουν από το κατάστημα και μπορεί να πετάξουν τη συσκευή σε έναν κάδο που θα βρουν στον δρόμο», λένε στελέχη των εταιρειών. Σε άλλο δίκτυο καταστημάτων την τελευταία διετία συγκεντρώθηκαν συσκευές συνολικού βάρους 1.000 κιλών, που υπολογίζεται πως αντιστοιχεί σε όχι περισσότερα από 10.000 τηλέφωνα και αξεσουάρ.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η παρατήρηση εκπροσώπων των εταιρειών ότι δεν γνωρίζουν τι γίνονται οι συσκευές που από τις ίδιες προωθούνται στον φορέα διαχείρισης. «Δεν γνωρίζουμε τι τις κάνει, το μόνο που ξέρουμε είναι πως είμαστε υποχρεωμένοι να τους παραδίδουμε τις συσκευές έξω από την πόρτα του», λένε. Στο μεταξύ, η Ε.Ε. δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να θεσπιστούν ειδικές οδηγίες για τον οικολογικό σχεδιασμό των κινητών τηλεφώνων, όπως ανέφερε και ο αρμόδιος επίτροπος για το περιβάλλον, Στ. Δήμας, σε απάντησή του προς τον ευρωβουλευτή της Ν.Δ., Μ. Μαυρομάτη.

Eleftherotipia, 2008. január 9.

A telefonjuktól elszakadni képtelen görögök

Nikos Moumouris

Nem cserélem le, nem cserélem le – hajtogatják a görögök, akik, úgy tűnik, inkább az utcai kontérekbe dobják a régi készüléküket, mintsem otthagyják egy speciális gyüjtőben, amelyeket direkt ebből a célból helyeznek el a mobil telefontársaságok.

Kiábrándítóak az eddigi „sikereink” a telefonkészülékek és tartozékaik (töltő, handsfree fejhallgató stb) cseréje terén. Az utolsó négy évben közel 10 millió készüléket adtak el Görögországban, amelyeket aztán átlagosan 18 hónap múlva cserélnek le a tulajdonosaik, és ez a tény az újfajta tecnológia hatalmas mennyiségű szemetét hozza létre.

Az persze más kérdés, hogy a hulladék kezelésével mi érhető el. A probléma, hogy az utolsó négy évben mindössze a 100.000-t meghaladó telefont cserélt be a tulajdonosuk. Úgy tűnik, hogy egy újfajta … érzelmi kötődést alakítottunk ki a telefonunkkal, és nem szakadunk el tőle, még akkor sem, ha már nem funkcionál.

A környezetre ezen nem éppen ártalmatlan készülékek és tartozékok újrahasznosítására vonatkozó első próbálkozások hazánkban a Vodafontól indultak ki, egy, az anyavállalat által kidolgozott program keretében. A boltokban gyűjtötték össze a készülékeketm és ezután onnan indították el külföldre, ahol az újrahasznosításuk történt. 2005 vége. az „Újrahasznosító Rt” működése óta csatlakozott még két bagy társaság (Cosmote, Wind), amelyek az üzleteikben szintén elhelyeztek gyüjtőkonténereket. Az egyik cég konténereiben 2007-ben mindössze 12.000 készülék gyűlt össze. „A boltjainkban dolgozó szakemberek a vevőknek mindig felajánlják a cserét, amennyiben a készülék javítása nem éri meg. De van egyfajta bizalmatlanság, némelyek azt hiszik, hogy a régi telefonjukat azért kérjük el, hogy aztán … eladjuk. Ismét mások elviszik magukkal a készüléket, majd egy utcai szemétgyűjtőbe dobják.” – mondják a társaságok képviselői. Egy másik boldhálózatnál. az utóbbi két évben 1000 kiló súlyú készülék és tartozék gyűlt össze.

Érdekes dolgot vet fel a társaságok képviselőinek az a megjegyzése is, hogy nincs tudomásuk arról, hogy mi történik a készülékekkel amiket ők maguk juttatnak el az intéző szerveknek. „Nem ismerjük, hogy mit csinálnak vele, csak azt tudjuk, hogy be kell szolgáltatnunk nekik a kapuban”, mondják. Mindeközben az Európai Únió nem zárja ki annak a lehetőségét, hogy speciális előírásokat adjon ki a mobiltelefonok ökológiai megtervezésére vonatkozóan, ahogy azt a környeztetért felelős biztos, St. Dimas úr az európai parlamenti képviselőnek, az Új Demokrácia Párt-beli M. Mauromátinak adott válaszában kifejtette.

Fordította: Bakonyi Eszter